ลาก่อนชีวิตชาวเมือง (?) 2

posted on 29 May 2014 15:40 by kurosakura in Diary directory Cartoon, Diary
 
 
 
มาต่อๆ
 
จากคราวที่แล้ว
 
 
 
 
 
วันนี้ไม่ค่อยจะมีอะไรมาก เนื่องจากขี้เกียจวาด (...)
 
 
เริ่มจากเรื่องปริศนาโลกกันก่อน
 
 
พอดีเคยคุยกับเพื่อนเอาไว้ว่า
 
 
 
 
 เอ้อ นั่นสินะ.. ไม่เคยนึกมาก่อนเลย
 
 
หมอที่ว่าก็
 
 
 
 
 
 
 
คนนี้นั่นแหละ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
//บุกคลินิกไปดูชื่อ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เฮ้ย บากะน่า
 
 
คือเวลากดคุย มันจะขึ้นชื่อตัวละครข้างๆนะ
 
 
แต่มีแค่หมออ่ะที่ขึ้นว่า Doctor
 
 
ชื่อคลินิกก็ชื่อว่ามิเนรัลคลินิก
 
 
คือนี่มันปริศนาโลก!!!
 
 

ด้วยความสงสัยมากจึงเปิดบทสรุปเกมดู
 
//อิมเมจว่าบุกบ้านเทศมนตรีไปดูทะเบียนประชากรแล้วกันนะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
คือขนาดในบทสรุปยังชื่อว่า Doctor เหมือนกัน
 
 
คุณหมอคะะะ คุณกุมความลับอะไรเอาไว้!!!!!


(มาสืบในวิกิพบว่าภาคอื่นมีชื่อว่า Trent ไม่ก็ Tim แต่ภาคที่เราเล่นไม่มีชื่ออย่างที่พยายามสืบ...)
 
 
 
 
 
เอาจริงๆนอกจากบรรดาหนุ่มที่จีบได้ + ไอ้ที่ไม่น่าเพิ่มมาให้จีบ
 
 
(เจ็บใจไอ้ที่เพิ่มมามาก เพิ่มมาทำไมฟระะ)
 
 
มันมีอีกคนที่เจ็บใจมากที่จีบไม่ได้...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
บาทหลวงนั่นแหละ
 
 
ทำไมจีบไม่ได้ฟระะะ ทำม๊ายยยยยยย OTL //ทุบพื้น
 
 
 
คือบาทหลวงเป็นหนุ่ม(?) ที่คุยแล้วมีออร่ามาก
 
 
ถึงแม้จะจีบไม่ได้แต่เราก็มักจะมโนว่าจีบอยู่ (?) ด้วยการไปเข้าห้องสารภาพบาปนั่นแหละ
 
 
//พอเข้าไปสารภาพ บาทหลวงก็จะให้อภัยย เย้
 
 
แต่ถ้าไปสารภาพบาปบ่อยไปละก็...
 
 
 
 
 
 
 (สมมติว่าสารภาพบาปเรื่องชาวเมืองไม่คุยด้วย)
 
 
 "สมควรแล้วที่เธอจะไม่มีใครคุยด้วย เพราะเธอนิสัยแย่แบบนี้ไงล่ะ
 
 
ฟังนะ ถ้ายังทำตัวแย่ๆแบบนี้ต่อไปก็จะไม่มีใครคบเธอ รวมทั้งพ่อ (คำแทนตัวบาทหลวง) ด้วย
 
 
ท่านเทพธิดาก็จะไม่ให้อภัยกับเธอหรอกนะรู้ตัวเอาไว้
 
 
และต่อไปเธอจะต้องมีแต่เรื่องให้เสียใจ!!"
 
 
 

.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
 
 
 
 
อันนี้ไม่เคยเจอมาก่อน //เพราะไม่เคยอ่าน (...)
 
 
ตะลึงจริงๆนะ แบบ เฮ้ยยย
 
 
//มองหน้ายิ้มๆของบาทหลวงด้วยความสรั่นน
 
 
 
จริงๆมันจะมีบางวันที่สารภาพบาปแปลกๆได้ (สุ่มน่ะ)
 
ถ้าเราสารภาพบาปว่า "อยากแต่งงานกับกัปปะจังเลย"
 
บาทหลวงจะงง แล้วพูดว่า
 
"หะ? กัปปะ?! เดี๋ยวก่อนนะ...  กัปปะคือเทพพิทักษ์แม่น้ำ
 
เพราะงั้นเธอแต่งงานกับเขาไม่ได้!!
 
เอาจริงๆพ่อก็อยากจะขอท่านเทพธิดาแต่งงานอยู่หรอก...
 
อะแฮ่มๆๆ ลืมเรื่องที่พูดเมื่อกี้ไปซะนะ เอาเป็นว่าออกจากห้องไปเถอะ"
 
 
//มองบาทหลวงอีกรอบ...
 
 
 
 
จริงๆ พอมานั่งอ่านเนื้อหาบทพูด มันก็มีอะไรให้ตะลึงเยอะ...
 
 
อย่างบาทหลวง (อีกแล้ว) เขามักจะชอบเล่าเรื่องเล่าให้ฟัง
 
 ซึ่งไม่รู้ว่าจะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ รึเปล่า แต่ของเรามันก็เปลี่ยนเรื่องนะถ้าผ่านไประยะนึงแล้ว
 
 
 
 
 
 
 
 
"นี่เป็นเรื่องสมัยก่อนที่พ่อจะมาเป็นบาทหลวงน่ะ

พ่อไม่มีเงินมากนัก เลยอาศัยอยู่ในอพาทเม้นต์เล็กๆแห่งนึง 
 
 
 
 
 
 
 จากหน้าต่างในห้องพ่อ  พ่อมองออกไปเห็นอพาตเม้นต์ถัดไปได้่

มันดูเป็นอพาตเม้นต์ที่โทรมและอยู่ไกลออกไป
 
แต่พ่อก็พอจะมองเห็นว่าที่นั่นมีชายหญิงคู่หนึ่งอาศัยอยู่ด้วยกัน
 
 

ฝ่ายหญิงจะออกไปทำงานข้างนอกทุกวันแล้วก็ทิ้งสามีไว้ในบ้าน

ตอนแรกพ่อนึกว่าเขาเป็นพวกนักวาดหรืออย่างอื่น แต่พ่อรู้สึกว่ามันมีอะไรแปลกๆนิดหน่ิอย
 

ชายคนนั้นไม่เคยขยับไปไหนเลย เขานั่งอยู่ที่เดิมทุกวัน พ่อเลยเริ่มสงสัยเขามากขึ้น

บางครั้งเขาก็คุยกับภรรยาของเขา หรือขยับหัวไปมา แต่เขาไม่เคยลุกออกไปจากจุดนั้นเลย
 
 
พ่อรู้สึกไม่ชอบมาพากลมากๆ กับสิ่งที่พ่อเห็น...
 
 
 
 
 
แล้ววันหนึ่ง ไฟก็ลุกไหม้ท่วมอพาตเม้นต์นั้น
 
 
 
 
 
 
 
 
 
พ่อมองไปที่ห้องนั้น ก็ยังคงเห็นว่าชายคนนั้นยังคงนั่งอยู่ที่เดิมด้วยใบหน้าหวาดกลัว

พ่อตกใจมาก

พ่อรู้ว่าภรรยาของเขาไม่อยู่ที่นั่น เพราะงั้นพ่อเลยรีบวิ่งไปยังอพาตเม้นต์นั้นให้เร็วที่สุด
 
 
 
 
 
 
 
 
 พอพ่อเปิดประตู ในห้องมันเต็มไปด้วยควันเต็มไปหมด
 
 
แต่ชายคนนั้น...
 
 
 
 
 
 
 
 กลับจ้องเขม็งมาที่พ่อ...
 
 
พ่อพยายามจะช่วยให้เขาลุก แต่ร่างกายผอมแห้งของเขากลับหนักจนน่าตกใจ!

 
 
 
 


 
 
 
 
 พ่อสงสัยว่าทำไมถึงเป็นอย่างนั้น จึงได้มองไปที่พื้นที่เขานั่ง...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 มันมีแขนสี่ข้างจับแขนและขาของเขาไว้
 
ซึ่งแขนพวกนั้นมันงอกออกมาจากพื้น..."
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
คือไม่คิดว่ามันจะมีเรื่องเขย่าขวัญแบบนี้ด้วย โฮรววว
 
 
//อ่านจบแล้วตะลึงมาก
 
 
เห็นหน้าบาทหลวงยิ้มๆแบบนั้นนี่แฝงอะไรไว้เยอะนะ... //สะพรึง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
วันนี้เอามาฝากแค่นี้แหละ

อาจมีพาร์ทต่อไป
 
 
สวัสดี